Last Call

We zijn onze laatste halve dag nog even aan het volmaken. De tassen staan ingepakt en we moeten over een uur weg richting vliegveld. 

Tot morgen!

Obama is my homeboy!

Zoals jullie lezen... Obama is de man hier op het moment! T-shirts, buttons, stickers alles wordt er van verkocht. De New Yorkers gaan er al een beetje van uit dat hij de nieuwe president wordt.

Washington lijkt en is al weer ver weg. Een erg mooie stad, alles is wel overdreven perfect, nergens lijkt op bezuinigd te zijn. Drie nachten Washington leek precies genoeg om alles te verkennen al kost je dat wel de nodige zere voeten. Alles is namelijk zo enorm groot opgezet, dat ook alles veel ruimte inneemt.

Om bijvoorbeeld van het Capitol naar het Lincoln memorial te komen, ben je 3,5 km verder, terwijl je het wel al kan zien.

De hoogtepunten waren:

- Capitol by night (overdag ook trouwens)

- Arlington Cemetary, waar John F. Kennedy begraven ligt samen met 35.000 oorlogsslachtoffers.

-Hagen dasz ijs

- Witte huis

- Airforce museum, ook de musea zijn enorm, met complete winkelcentra en vreetschuur voorzien.

-Pentagon

-Declaration of Independence

- WWII Memorial

..... Zoveel te zien daar.

Na de perfectie van Washington zijn we weer terug in het mooie chaotische NYC.

Gister hebben we lekker rondgelopen in Harlem en op St. Marks. Verder heeft Robert nog een compleet nieuw hardloop outfit gekocht en uitgeprobeerd. (Middels een snelle berekening, ongeveer 9 km in 36 minuten).

Vandaag gaan we naar Brooklyn en verder weten we het nog niet.

(not) Banned in DC!

Inmiddels zitten we achter een computer in de lobby van ons hotel in Washington DC.

We zijn hier vanmiddag aangekomen en hebben al flink de toerist uitgehangen... White House, Capitol, George Washington monument enz...

De hike gister; vertrokken rond half 9 vanuit New York. Op de plek van de hike aangekomen werden we gesplitst en gingen we in 2 groepen verder. Wij gingen de High Peters Kill Hike lopen. De bedoeling was om de eerste helft van de trip te hiken en de rest was gewoon vlak en konden we terug wandelen naar de busjes. Na een paar uur gehiked te hebben (en al aardig vermoeid te zijn) kwamen we bij het punt aan waarvan we verder zouden kunnen wandelen. Hier stond alleen een niet zo vriendelijke meneer van wie we niet verder mochten omdat we ongeveer een mijl over prive terrein zouden moeten. (waar nog nooit moeilijk over gedaan was, alleen nu wel.)Wat dus betekende dat we.... de hele weg terug moesten... Gelukkig was het er wel erg mooi, dat maakte het toch nog wel weer leuk!

New York State of Mind

Het is 5 voor 5 en zitten even uit te rusten.

Zoals jullie dus begrijpen; We zijn (heelhuids) aangekomen.

Na gister geland te zijn, zijn we met de trein en de metro vanaf Newark naar het hotel gegaan, ingecheckt, tassen gedropt en de stad in gegaan.

Vanaf het hotel zijn we ter voet naar 34rd street gegaan, bij de Borders (een heeele grote boekwinkel) gehangen en verder gelopen tot Times Square. Het blijft indrukwekkend.

Vanaf daar met de metro naar Vegatarian Paradise gegaan en heerlijk gegeten.

Lekker in de avondlucht (het was de hele dag "t-shirt en nog zweten" weer) teruggelopen om 's avonds om 9 uur (na een dag van 22 uur) toch maar het bed op te zoeken.

Vanmorgen vroeg wakker... lang leve de jetlag!

Om 7.30 stonden we met een coffee-to-go en een breadroll op de metro te wachten.

Bij het World Trade Center uitgestapt om de stand van zaken eens te bekijken. In 2012 zou het klaar moeten zijn... Succes jongens!

Vanaf daar al slenterend Broadway uptown gelopen tot aan het hotel.

Net nog even wat boodschappen gedaan voor het avondeten, wat we zo gaan maken.

Morgen weer vroeg op om te hiken 200 mijl van hier!

Zoals Annie het altijd al zong....

Tomorrow, tomorrow....

2008!

Happy new year!!!!!!!

Oud en nieuw in New york:

De hele dag een beetje aangemodderd (in zowel Chinatown, Lower East Side en Jamaica Queens) om de enorme drukte een beetje te vermijden. Om een uur of 9 in de metro gestapt om richting Times Square te gaan. Daar bijna aangekomen bleek dat ze allemaal straten richting Times Square hadden afgezet. Het was dus; een volgepakt Times Square.... allemaal lege straten (veiligheidsvoorschriften omdat er anders teveel mensen op 1 plek zouden gaan staan) ... allemaal politie en hekken die de mensen tegenhielden om de lege straten richting Times Square in te gaan.

Geprobeerd om via de andere kant erbij te kunnen komen, maar alles was afgezet. We eindigden in Central park, waar we wel 7th avenue in konden kijken en dachten dat we toch nog best veel konden zien.

Om iets voor 12 pakte Len het fototoestel om een foto te maken van het "12 uur gebeuren", tot er opeens allemaal vuurwerk achter ons verscheen... niks geen aftellen, niks geen ball die dropt... opeens 2008!

Even vuurwerk gekeken, wel erg mooi maar erg weinig, na 10 minuten liepen we weer richting hostel. Onderweg nog hot chocolate gekocht bij een tankstation en toen maar naar bed.

Bijzonder....maar wel leuk om een keer mee te maken.

Het weer is nu niet zo mooi, we wilden over het strand gaan wandelen, zo even kijken of dat kan. Ze hebben regen en aan het eind van de dag sneeuw (joepie) voorspeld.

En toch nog even een paar foto's van kerst en Boston:

Central Park bij ondergaande zon met kerst.

Boston in de regen

Ons uitzicht vanuit het hostel in Boston.

USS constitution "old ironsides"

NYC en Boston

Christmas eve zijn we uit eten geweest bij Vegetarian Paradise, waarna we nog even in het donker doelloos rondgezwalkt in de lege straten.

En toen was het kerst......
tjah wat doe je dan als je zonder familie bent: lotgenoten zoeken!
David en Claire (vader en dochter) onze Australische " new best friends" hadden het idee om in het hostel een kerstlunch te organiseren. Je mocht aanschuiven als je zelf wat te eten meebracht. Daar zaten we dan aan tafel met 2 koreanen, 2 zweden, 2 denen en 4 australiers. De tafel stond vol met stokbrood, ham (zo'n dikke grote), nacho's, sandwiches, salade's, knoflookbrood, worstjes, bacon, groenten, zoet brood, chocola, rosti, kerstzuurstokjes, kaarsjes, snoepjes, rootbeer, cola, chococake en vast nog wel meer waar we nu niet meer op kunnen komen.
Om een uur of 3 waren we uitgegeten en gingen we met een kleine delegatie (3 australiers en wij) wandelen in Central park. We begonnen toen het nog licht was en eindigden in het donker bij een verlichtte ijsbaan. Toen wilden we nog even naar "the big christmas tree" kijken, maar helaas waren we niet de enige, 500 meter voor de boom stonden we al stil. Snel een metro gepakt en teruggegaan naar het hostel waar we onder het genot van koffie en warme chocolademelk nog even hebben nagekletst.

De volgende dag:
Na dik een uur in de rij te hebben gestaan moesten we onze kaartjes laten zien om de bus in te mogen. Bleek dat onze kaartjes niet de goede waren. Moesten we 5 minuten voor vertrek van de bus nog de goede kaartjes regelen. Lenneke is snel naar de ticketservice gerend waar ze onder vele malen 'sorry', 'excuse me' en 'pardon me' de hele rij voorbij gelopen heeft konden we nog net de bus halen.
Volgens Robert hadden we Bruce Lee als chauffeur... Lenneke vond m maar eng, door z'n opgefokte karakter.
Toch veilig aangekomen in het sneewrijke maar niet meer zo witte Boston!
Met behulp van een local hebben we het hostel gevonden. Het bleek een Blijf van m'n Lijf huis te zijn waar 2 verdiepingen als hotel ingericht zijn.

Wakker worden in Boston gaat als volgt: je hoort een alarm wat je niet helemaal kan plaatsten, maar omdat je ook sirene's van de brandweer hoort die dichterbij komen en voor de deur van het hostel stoppen, besef je opeens dat het alarm een brandalarm blijkt te zijn.
Gelukkig vals alarm.

Aangezien we toen toch al wakker waren zijn we wezen ontbijten, waarna we op de kamer nog even hebben gerelaxed. Om een uur of 12 zijn we ter voet Boston gaan verkennen. Bij een visitors center wisten ze ons te vertellen dat er vlakbij in de haven een museum is over oorlogsschepen. Een mooie bezigheid voor een regenachtige dag als vandaag.
Daar hebben we gewacht tot ze om 18 over 4 (zonsondergang) onder een salutschot van een kanon de amerikaanse vlag lieten strijken.

Inmiddels zitten we met een volle maag te wachten tot onze was droog is.
Morgen staat een bezoek aan de Harvard University op het programma.

PS: de foto's komen later, de usb werkt niet zoals die hoort te werken.